Nederlands gemakkelijk?

Het meervoud van slot is sloten,
maar toch is het meervoud van pot niet poten.
Evenzo zegt men altijd: één vat en twee vaten,
maar zal men zeggen: één kat, twee katen?
Wie gisteren nog ging vliegen, zegt heden ik vloog,
dus zegt u misschien van wiegen ik woog.
Nee, pardon, want ik woog is afkomstig van wegen,
maar is voog nu een vervoeging van vegen?
Het woord zoeken vervoegt men tot zocht,
dus hoort vloeken misschien bij ik vlocht?
Alweer mis, want dit is een vervoeging van vlechten
en ik hocht is geen vervoeging van hechten.
Bij roepen hoort: ik riep, maar bij snoepen geen sniep.
Bij lopen hoort: ik liep, maar bij kopen geen kiep,
en bij slopen geen sliep.
Want dat woord is afkomstig van het schone woord slapen,
maar zeg nu niet meer: ik riep bij rapen.
Want dit komt van roepen en u ziet het terstond,
zo draaien wij vrolijk in een kringetje rond.
Van raden komt ried, maar van baden geen bied.
Dit komt weer van bieden, ik hoop dat u ´t ziet.
Daarvan komt bood, maar van wieden geen wood.
U ziet, de verwarring is akelig groot.
Nog talloos veel voorbeelden kan ik u geven,
want gaaf hoort bij geven, maar laf niet bij leven.
Men spreekt van: wij drinken, wij hebben gedronken,
maar niet van hinken, wij hebben gehonken.
´t Is: ik weet en ik wist,
maar schrijft u niet bij vergeten, vergist.
Het volgend geval is bijna te bont,
want bij slaan hoor ik sloeg,
niet ik sling of ik slond.
Bij gaan hoor ik ging, niet ik gong of ik gond.
En noemt men een mannetjes-rat soms een rater?
Nee, dat gaat alleen bij een kat en een kater.

Charivarius
[Utrecht/NL 1870-1946. Pseudoniem van Gerald Nolst Trenité, Nederlands letterkundige en taalcriticus. Hij verwierf zijn grootste bekendheid onder de naam ´Charivarius´ (kabaal) als columnist van de Groene Amsterdammer. In deze krant had hij een taalrubriek, waarin hij allerlei misstanden en eigenaardigheden in en van de taal besprak. Een deel van zijn columns is gebundeld in het werk ´Charivaria´ (1913-1916)].